Traktatie: gingerbread koekjes

Hoera! Vandaag is onze jongste dame jarig en viert ze haar verjaardag op school. Daar hoort natuurlijk een traktatie bij.

Iedere keer is het weer lastig. Niet zozeer om iets te verzinnen, maar eerder: wat kies ik? Iets gezonds, iets lekkers, iets creatiefs of een combinatie van alle drie? De kinderen krijgen normaal gesproken iets gezonds mee als tussendoortje. Het liefst ziet de school ook dat er gezonde traktaties worden meegebracht. Meestal maak ik iets van deeg, zoals: pannenkoeken, cupcakes of koekjes. Soms in combinatie met fruit, soms in combinatie met snoep.

Toen de oudsten nog niet op school zaten, heb ik me af en toe flink uitgeleefd op de traktaties. Dat is natuurlijk het leukst, voor mezelf, maar ook voor de kinderen. Zij herinneren zich die traktaties het best. Want het is anders dan anders.
Voor het afscheid van de kinderopvang van de tweeling heb ik een worteltjestaart gebakken (de tuin van Nijntje), compleet met kleine worteltjes, een leesboekje erbij en ieder kindje kreeg een zakje met peentjeszaad als afscheidskado. Achterop stond een zelfgemaakt gedichtje in rijmvorm à la Nijntje. Heel veel werk, maar het was ook voor een afscheidsfeestje. Zoveel moeite doe ik niet voor een traktatie, tenminste….

Links: de worteltjestaart, met worteltjes en het groen is peterselie. Rechts: de gingerbread mannetjes.

Soms onderschat ik de hoeveelheid werk die een traktatie met zich meebrengt. Ik heb bijvoorbeeld weleens pannenkoekslakjes gemaakt. ’s Ochtends vroeg stond ik in de keuken pannenkoeken te beleggen (bakken had ik de vorige avond gedaan), te rollen en in stukjes te snijden. Vervolgens probeerde ik de pannenkoekrolletjes op een papieren slak te zetten met een satéprikker. Door de combinatie van papier en de vochtige pannenkoeken werd het een kleffe boel. Heel veel werk voor zo’n klein hapje. Ik moest me enorm haasten om alles af te krijgen. Deze traktatie dus nooit meer!
Een jaar later deed ik het anders: toen heb ik gingerbread koekjes gebakken voor de tweeling en dat beviel goed. Zo goed dat onze jarige dame dit nu ook gaat trakteren. Deze keer zijn de koekjes in hartjes- en vlindervorm. Het hartje/vlindertje zit aan een snoepketting geregen. Een roze natuurlijk.

Het recept van de gingerbread koekjes

Voor 40-45 koekjes heb je nodig:

  • 350 gr bloem
  • 200 gr appelstroop
  • 120 gr roomboter
  • 100 gr bruine basterdsuiker
  • 2 tl baking soda / 4 tl bakpoeder
  • 2 tl koekkruiden
  • 1 tl kardemon
  • 1 tl gemberpoeder
  • 1 tl kaneel
  • 1/2 tl nootmuskaat
  • snuf zout

 

De bereidingswijze is als volgt:

  • Meng de roomboter (gesmolten en afgekoeld) met de basterdsuiker. Klop het tot een romig geheel. Voeg daarna de appelstroop toe.
  • Meng de bloem met de baking soda en alle kruiden + zout.
  • Voeg het suikermengsel toe aan de bloem en kneed het tot een compact deeg.
  • Laat het deeg harder worden in de koelkast, ongeveer 30 minuten.

 

  • Verwarm de oven voor op 190 graden Celsius.
  • Pak het deeg uit de koelkast en rol het deeg uit op het aanrecht tot een dikte van een halve cm.
  • Steek de koekjes uit met een koekjesvorm (in dit geval een hartje en een vlinder). Leg de koekjes op een met bakpapier beklede bakplaat en bak ze in 10 minuten lichtbruin.
  • Haal de koekjes uit de oven en prik twee gaatjes (met bijvoorbeeld een breipen van 4 mm) in de koekjes. Bak de koekjes nog 5 minuten totdat ze goudbruin zijn en prik daarna de gaatjes weer door, zowel van voren als van achteren.
  • Laat de koekjes volledig afkoelen. Rijg van achter naar voren de snoepketting door het koekje heen.

 

 

Tips bij het voorbereiden

  • Begin op tijd! Ik onderschat vaak hoeveel tijd het kost om de traktatie te maken. De gaatjes in de koekjes bijvoorbeeld had ik te klein gemaakt. Dus stond ik 2 uur lang te prutsen om ze er doorheen te krijgen.
  • Combineer geen papier met vochtige traktaties, zoals druifjes, tomaten, pannenkoeken. Hoe leuk het van tevoren ook lijkt, het wordt meestal een vochtige, plakkerige kliederboel.
  • Als je iets nieuws probeert, altijd van te voren een ‘proeftraktatie‘ maken. Dat hebben we dit keer ook gedaan. Ik wilde graag nummer ‘5’ aan de ketting, in combinatie met een hartje. Maar ik kon geen gaatje in de 5 krijgen, zonder dat deze stuk ging. Dus koos ik ervoor om alleen een hartje of een vlindertje als vorm te gebruiken.
  • Altijd een back-up hebben, voor het geval het toch mislukt. Ik had in dit geval nog mandarijntjes, een zak snoepsleutels en chipsringen liggen, maar die hoefde ik niet te gebruiken.
  • Probeer geen ingewikkelde dingen in de ochtend te doen. Ook al heb je zeeën van tijd (je bent bij wijze van spreken om 5 uur opgestaan), toch is het vragen om stress en problemen. Ik heb de vorige dag alles klaargemaakt (voor het eerst!) en dat bevalt me prima.
  • Bedenk waar je je traktatie in wilt vervoeren. Soms vergis ik me weleens hoe groot de traktatie wordt of dat ze niet goed rechtop blijven staan. En het feit dat ik op de fiets de traktatie moet meenemen, is het belangrijk om te bedenken waar de traktatie in zit. Ook de zwaarte van de schaal / mand / doos moet je bedenken. Ze moeten wel fatsoenlijk hun traktatie kunnen uitdelen. Ik had mijn dochter bijna met een zware ovenschaal laten sjouwen. Net op tijd bedacht ik dat we ook een mandje hebben, waar we meestal de traktatie in doen.

 

Trakteren op school
Op de school van mijn dochters is het gebruikelijk om aanwezig te zijn bij het vieren van de verjaardag (bij de kleuters). Het was heel leuk om te zien dat ze vaste gebruiken / rituelen hebben om de verjaardag te vieren. Kaarsjes branden voor ieder jaar. En bij elk jaar mochten ze iets zeggen. Bijvoorbeeld: ‘Toen je 1 jaar was, wat kon je toen allemaal al?’ en: ‘Heb je weleens iets stouts gedaan toen je 2 was’? Jaaaa, knikte ze toen!
Bij het uitdelen van de traktatie mocht ze zelf beslissen of de kinderen hun ogen open of dicht hadden. Zij wilde dat ze gesloten waren. De kinderen mochten hun hand ophouden en de traktatie werd in hun hand gelegd. Sommigen gingen gelijk kijken, anderen zaten eraan te ‘snuffelen’. Een aantal dachten dat het een versiering was voor in de kerstboom en wilden het bewaren voor thuis. Ook prima!

Het was in ieder geval een geslaagd feestje op school!

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (36) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *