Onderweg

De kinderen naar school brengen is onderdeel van mijn dagelijkse routine. Iedere ochtend stappen we op de fiets om naar school te gaan. De afstand van huis naar school is 2,1 km en we doen er ongeveer tien minuten over. Het is de wijk uitrijden, één lange weg vooruit, de kruising over en je bent er. Genoeg tijd voor de kinderen om heel veel vragen te stellen. Vaak ben ik daar nog helemaal niet klaar voor. Liever ben ik tien minuten aan het dagdromen en de frisse lucht aan het opsnuiven.

Eén van mijn oudste dochters vraagt: ‘Mam, hoe werkt een fiets precies?’ Ik: ‘Nou gewoon, met je trappers trap je jezelf vooruit. Door te trappen gaan je wielen draaien. En je kettingkast doet ook nog wat.’ Aj, niet zo’n precies antwoord. ‘En hoe komt het dat als je fietst, je niet omvalt? Zelfs als je met losse handen fietst?’ ‘Ik zoek het op meisje.’ Een filmpje van Klokhuis biedt uitkomst.

Een wielrenner haalt ons in. ‘Waarom heet wielrennen wielrennen en niet gewoon fietsen? Dat is toch hetzelfde? Ik vind het maar gek, met je wiel rennen.’ Ook dit antwoord moet ik schuldig blijven. We gaan het weer eens googlen. (Wielrennen is een fietssport waarbij het op snelheid aankomt. Je rent dus als het ware met je fiets / wielen. Het is heel duidelijk dat wij niet aan wielrennen doen!)

We duiken de mist in. ‘Waarom kunnen we nu niks zien? Je zei toch laatst dat het laaghangende wolken waren? Rijden we nu door de wolken heen?’ Ik weet het ineens niet meer zo zeker. ‘Het zijn in ieder geval kleine druppeltjes en hoe dichter de mist, hoe meer druppeltjes bij elkaar. Daarom zijn je haren ook een beetje nat als je door de mist rijdt.’

‘Mam, we hebben een les gehad over het weerkaatsen van licht.’ Ik reageer: ‘een ander woord voor weerkaatsen is reflecteren.’ ‘Nee hoor, dat is iets anders. Kijk, als je iemand ziet met zo’n hesje aan (hardloper rent voorbij), dan noem je dat reflecteren. Dan kunnen wij hem in het donker zien. Weerkaatsen is als het licht op iets glads valt, zoals een spiegel of water.’ Mmm, oké. Ik weet zeker dat het allebei hetzelfde is, maar ik ga twijfelen.

‘Wanneer begint de winter? Ik geloof 21 december. En de lente, wanneer begint die? 21 maart’, zeg ik. ‘Yes, bijna zomer!’ hoor ik achterop mijn fiets. Ze zijn niet altijd even blij als we moeten fietsen. Vooral niet als het regent, met flink wat wind erbij. Tegenwind dan hè? Maar ze doen het altijd zonder mopperen.

Op de fiets moet ik vaak denken aan een opdracht die ik op de kunstacademie moest maken voor schilderles. De opdracht luidde: je rijdt van A naar B, van huis naar school. Wat is het moment dat je niet meer aan het vertrekken bent van huis, maar dat je onderweg bent naar je bestemming? Dat moment, die omschakeling moesten we in een beeld vangen. Vaak denk ik hieraan als de kinderen iets vergeten zijn mee te nemen: hun rugtas of gymtas. Dan denk ik: waren we nog aan het vertrekken of waren we al onderweg? Dan denk ik maar het eerste, dan valt het nog mee. Nou ja, niet als we al op onze bestemming zijn aangekomen…

Op de terugweg wordt er meestal ruzie gemaakt. De tweeling zit in de dezelfde klas en steevast begint de ruzie met: dat wilde ik vertellen! Nee, zo ging het helemaal niet! Dat is niet wat de juf heeft gezegd! En de kleuter achterop heeft ook haar verhaal. Ik weet precies wanneer dat moment is, namelijk als we net over de kruising zijn en de bocht maken naar de kaarsrechte weg naar huis. Het gevolg is dat ze alledrie door elkaar kakelen en ik geen enkel verhaal volg.

Ook als het stormt (en we tegenwind hebben) denken ze niet: misschien kan mama ons niet verstaan. Ik vertel het straks thuis wel. Nee, ze moeten het vertellen. En wel nu. Op het moment dat we door de bocht gaan. Ook als ik schreeuw: Ik versta je niet! blijven ze hun verhaal vertellen. Dus mompel ik maar wat. Ik snuif de frisse lucht op en dagdroom dat we al thuis zijn.

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (37) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.

Ik heb weer een nieuwe post. Ben benieuwd naar je reactie!