Indianenfeestje

Een kinderfeestje loopt altijd anders dan verwacht. Je kunt je nog zo goed voorbereiden en een strak tijdschema hebben, maar uiteindelijk ga je improviseren. En dat is prima, want de kinderen zelf merken het toch niet. Zo werd door onze jarige een spelletje bedacht, een half uur voordat de gasten kwamen. Mam, ik wil een spel doen waarbij je in de kring zit en een sinterklaaszak doorgeeft met verkleedkleren erin! Er moest indianenmuziek worden gedraaid en als de muziek stopte, moest degene die de zak had, iets grabbelen en het desbetreffende kledingstuk aantrekken. Het spelletje had ze nog onthouden van het feestje van haar zussen, dus dat wilde zij ook. Prima, regel dat maar. Misschien komt het nog van pas als we tijd over hebben. En inderdaad, we hadden tijd over, dus gingen we het spel ook echt doen.

Maar verder konden we bijna alles doen wat we gepland hadden: cupcakes versieren, een indianentooi maken, een speurtocht houden, een kralenketting rijgen en eten (uiteindelijk broodjes knakworst in plaats van pannenkoeken). We wilden nog koekhappen, maar daar hadden we geen tijd meer voor.

Links: Zelfgeknutselde verenslinger door de dames. Rechts: Stilte voor de storm.

Rechts: de tipi’s met zoute stokjes werden tijdens het kralen rijgen geserveerd.

Voordat de speurtocht begon, gingen we nog een klein spelletje doen, namelijk een indianennaam verzinnen. Mijn man had twee draaischrijven gemaakt met op de ene schijf acht dierennamen (pauw, uil, wolf, vos, beer, paard, adelaar, slang) en op de andere schijf bijvoeglijke naamwoorden (stille, sterke, snelle, sluwe, slimme, wijze, trotse, vliegende). De kinderen moesten aan beide schijven draaien met hun ogen dicht. Op deze manier werd de indianennaam samengesteld. Sommige kinderen hadden zo hun eigen ideeën over een dierennaam (eenhoorn, unicorn). Dat mocht natuurlijk ook.

Zoals je hieronder ziet, had ik deels roze en deels mintgroene hoofdtooien. Dat was niet zo’n goed idee. Volgende keer doe ik alles in één kleur om te vermijden dat er huilende meisjes op het feestje zijn.

De speurtocht werd binnenshuis gehouden. Op de eerste verdieping lagen steeds twee veren verstopt waar een naam op stond van één van de gasten. Bij iedere plek lag ook een aanwijzing waar ze de volgende twee veren konden vinden. Uiteindelijk had iedereen twee veren en de veren van het opperhoofd (de jarige) vonden ze als laatst en die waren goud en zilver.

Wat ik onderschat had, was de spanningsboog van de kinderen. Het kralen rijgen was echt te veel. Sommige kinderen vonden dat ze na drie kralen al klaar waren. Dus hebben we ze wat geholpen. (Wij aan tafel kralen rijgen en de kinderen spelen…)

Tips
1. Zet overal namen op! Zeker bij 5-jarigen is dat heel belangrijk. Uiteindelijk ging iedereen met een andere ketting naar huis, dan ze gemaakt hadden…
2. Laat kleuters lekker spelen tussendoor. Het leukste vonden ze het moment na het eten, toen ze op de slaapkamer mochten spelen. Dus geen strakke planning, maar kijken waar de kinderen behoefte aan hebben. Genoeg spelletjes op voorhand hebben, maar als ze liever met een boekje op de bank willen zitten, dan moet dat kunnen.

Gelukkig gingen de kinderen allemaal tevreden en heel moe naar huis! En zo hoort het ook.

 

 

 

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (37) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.

Ik heb weer een nieuwe post. Ben benieuwd naar je reactie!