Chefkok van de week

Als ouders vinden we het belangrijk als de kinderen af en toe wat een-op-een-aandacht krijgen. Dat is met een tweeling ook echt nodig. Ze zitten in dezelfde klas en komen met dezelfde verhalen thuis. Vaak beginnen ze op de fiets terug al ruzie te maken wie er wat mag zeggen. Daardoor wordt de jongste vergeten, oeps!

Een paar maanden geleden hebben we het idee ‘chefkok van de week’ in de gezinsgroep gegooid. Leuk! Maar wat is het precies? Om de beurt mag een gezinslid kiezen wat we op zaterdag gaan eten en diegene gaat ook koken. Het idee werd met luid enthousiasme ontvangen.

In een mand liggen briefjes met onze namen er op geschreven. Het voelt een beetje als lootjes trekken. De naam die wordt getrokken, mag de volgende zaterdag gaan koken. Als de naam van één van de kinderen wordt getrokken, mag deze kiezen met wie ze samen wil koken (papa of mama). Meestal is het diegene die er op dat moment zin in heeft.

De eerste die mocht koken, was één van de tweeling. Zij wilde graag met papa koken. We hadden samen wat kinderkookboeken uit de bibliotheek gehaald. Zoveel om te kiezen, maar ze wist al snel wat ze wilde koken (of eigenlijk niet koken, want een fornuis kwam er niet aan de pas), namelijk wraps, gevuld met rosbief, taugé, sla, appel en curry. Het recept komt uit het kookboek ‘Koken met sterren’, van Ron Blaauw en kun je hier vinden.

De chefkok mocht de appel schillen en in stukken snijden, de kerriemayonaise/curry klaarmaken, de sla wassen en alle wraps beleggen. Grappig dingetje waar we tegen aan liepen: mijn man gebruikt voor het schillen altijd een dunschiller. Die heb ik dus nog nooit gebruikt, ik schil altijd met een aardappelschilmesje. Hij dacht even onze dochter te leren hoe je met een dunschiller een appel kon schillen. Bleek dat het een dunschiller voor rechtshandigen is! Ik probeerde het namelijk ook, ben linkshandig net als de tweeling, en merkte dat het alleen werkte als ik van voor naar achter schilde. Gelukkig bestaan er ook dunschillers voor linkshandigen, die diepte ik toevallig op uit de keukenla van mijn ouders.

Naast het klaarmaken en koken van het eten, mag de chefkok ook bepalen hoe de aankleding eruit ziet van de tafel, wat we bij het eten drinken en wat voor toetje we eten. Favoriet voor de aankleding van de tafel zijn zelfgemaakte papieren zakjes waar het bestek in zit. Ook wordt er weleens een menukaart geknutseld. Het drinken bestaat vaak uit een sapje en bij gebrek daaraan een glas water. Wel altijd in een wijnglas geserveerd!

Inmiddels hebben we de volgende recepten al gegeten:
– Zelfgemaakte pizza
– Noodles met sperziebonen en garnalen
– Preiquiche
– Hotdogs
– Witte bonen in tomatensaus met chorizo (herinnering uit mijn eigen studententijd)

Zoals je ziet zijn het geen chique gerechten, geen driegangen diners. We vinden het belangrijk dat iedereen plezier heeft in het koken en één keer in de vijf weken de baas is over de keuken. De voorpret is meestal het leukst: wie is er dit keer de chefkok?

Deze week is papa ‘chefkok van de week’. Ik vroeg of hij al wist wat we gaan eten (in verband met de boodschappen). ‘O nee, bedenk jij maar wat!’. Dus morgen (pakjesavond) eten we Moussaka, een ovenschotel met onder andere aubergine, tomatensaus en aardappel.

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (37) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
4 comments
  1. Wat leuk om te lezen, ik wist helemaal niet dat jullie dit doen! Ideetje voor als Nora iets ouder is..

    1. Ja, het is echt leuk om te doen! De kinderen verheugen zich er de hele week op.

  2. Wat een leuk idee! Ik zal het hier ook in de groep gooien. Dan ben ik ook een keer vrij van het koken en bedenken 🙂

Ik heb weer een nieuwe post. Ben benieuwd naar je reactie!