Chefkok van de week – de finale

Ruim een half jaar geleden zijn we begonnen met een wekelijks ritueel: samen koken op zaterdag. We noemden het chefkok van de week. Iedere zaterdag is iemand van ons gezin de chefkok en mag bepalen wat we gaan eten. Door middel van lootjes trekken wordt bepaald wie er aan de beurt is.

In de afgelopen maanden zijn er veel recepten de revue gepasseerd: van macaroni (zoals oma die maakt) tot een complete high tea. Van alles zelf maken tot en met afhaaleten. Ook het toetje was iedere keer een verrassing. Iets knapperigs en zoets uit de oven, een gezonde chocolade dadeltaart of gewoon een pak vla uit de supermarkt. Veel recepten waren een succes, een aantal waren oké en een enkel recept was ronduit vies.

Op een gegeven moment begonnen de recepten zich te herhalen – want dat was toch zo lekker! – en kwamen we tot de conclusie dat er een top 5 moest komen van de lekkerste recepten, voor zowel het hoofdgerecht als het toetje. Iedereen maakte een lijstje met zijn of haar top 5. We gaven punten voor de recepten: De nummer 1 op het lijstje kreeg vijf punten, nummer 2 vier punten, enzovoorts. Ik schreef alle recepten keurig op ons krijtbord en gaf de recepten punten.

Er waren nogal wat verschillen in de top 5 te vinden, wat ook te verwachten was. Maar er was een absolute nummer 1, voor zowel het hoofdgerecht als het dessert en dat was de high tea en de bananensplit. De high tea kreeg 13 punten van de 25 en de bananensplit maar liefst 20 punten!

We maakten opnieuw lootjes, want het is de bedoeling dat we al deze recepten opnieuw gaan maken: de nummers 1 samen, de nummers 2 enzovoort. Nummer 9, 10 en 11 gaan we ook opnieuw doen, maar met een dessert naar keuze.

Maar waarom niet gewoon de top 5 koken en de rest niet?
Een aantal kinderen voelen zich dan gekwetst, omdat anders hun recept niet meer wordt gekookt. Op nummer 8 staat bijvoorbeeld kibbeling, waar één van de kinderen 5 punten voor had gegeven. Dan zou haar lievelingskostje niet meer worden gekookt (in dit geval gekocht bij de viswinkel). Dus om teleurstellingen te voorkomen, doen we ze allemaal. We zijn inmiddels bij nummer 4. Het recept hoeft niet persé precies hetzelfde te zijn. Er mag gevarieerd worden op het concept.

De komende tijd zijn we nog even bezig met het lijstje af te werken en achteraf gezien hadden we beter af kunnen tellen naar nummer 1. Ik heb zelf alweer heerlijke gerechten gespot in kookboeken (in de bieb, waar ik dan een foto van neem). Voorlopig gaan we nog even door met het ritueel.

Nog wat tips voor koken met kinderen (ook voor mezelf):

  • Als er steeds dezelfde recepten op het menu komen, probeer dan samen een variant te verzinnen op hetzelfde thema.
  • Neem af en toe (kinder)kookboeken mee uit de bibliotheek of uit eigen collectie en zoek samen een gerecht uit die je kunt maken. Ga ook samen de boodschappen doen voor het desbetreffende gerecht. De lol zit em vaak in het werk ervóór.
  • Bedenk een aantal ingrediënten die ze lekker vinden en verzin samen een recept.
  • Maak er altijd een feestje van! Dek de tafel gezellig, maak eigen menukaarten, servetten, kaarsjes op tafel en zet een leuk muziekje op. Als onze kinderen uiteindelijk geen zin hebben om te koken, mogen ze daar hun energie in steken.

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (36) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *