Hergebruik: van één rok naar twee rokken

Dit keer geen moestuinperikelen, maar een herfstig binnen-doe-klusje: naaien! Met een naaimachine nog wel. Vorige week kocht ik er eentje op marktplaats. Jaren geleden had ik mezelf op een Singer getrakteerd, maakte met de machine twee rokjes en twee bloesjes en toen was de hobby voorbij. Een jaar later zette ik de naaimachine weer op marktplaats en tada, geen naaimachine meer. Tot nu toe. Want het is weer tijd voor wat naai- en verstelwerk.

Mijn kinderen begonnen ermee. Er is een trend (revival) gaande – genaamd scrunchies – een hit uit het begin van de jaren ’90. Wij noemden ze toen haarwokkels, wat ik zelf beter te onthouden vind qua naam. Het zijn elastieken banden voor in je haar, waar geplooid stof omheen zit. De tweeling zagen ze bij andere meiden in de klas en vroegen aan mij of ik die ook kon maken. Tuurlijk, met een YouTube filmpje erbij lukt het vast.

Twee uur later had ik drie scrunchies met de hand in elkaar gezet, met restjes stof die ik nog had van een vorig project. Met een naaimachine was ik binnen een half uur klaar geweest. Ik had het wel even gehad met scrunchies.
Ze wilden graag nog meer haarwokkels, dus ik zei: die mag je lekker zelf maken. Voordat ze dat mochten doen, moesten ze eerst met de hand leren naaien (want ik had op dat moment nog steeds geen naaimachine). Op een zaterdagochtend gaf ik handwerkles aan alle drie en de oudsten konden grotendeels zelf de scrunchies maken.

Door met stof te werken, werd het verlangen om zelf kleding, tassen, scrunchies etc. te maken weer groter. Ik speurde op internet naar een naaimachine. Ondertussen knipte ik onderdelen voor een tas, uit een roze gordijn die ik nog had. Ik dip-dyede deze in kurkuma – thema voor een andere keer – en toen ik op maandagavond de naaimachine had, maakte ik de tas in één keer af.

Maar hoe zit het nou met die rok?
Ik had een nieuw project nodig (en stof) dus keek ik in onze kledingkast. Daar lag een maxirok die mijn man niet zo flatterend bij mij vindt staan – maar wel één die fijn zit – dus die moest eraan geloven. Ik wilde graag een rokje voor één van mijn dochters maken en zelf een kortere rok overhouden.
Door YouTube filmpjes te kijken wist ik ongeveer hoe ik een kinderrokje met elastiek moest maken. Ik had het geluk dat ik de zoom van de maxirok kon gebruiken voor het nieuwe rokje. Eén priegelwerkje minder.

De maxirok, waar al een deel voor het kleine rokje is uitgespaard.

Stappenplan
Ik nam een rokje van de meiden als voorbeeld. De wijdte van het rokje bepaalde ik door de lengte te meten met een meetlint. Dus rondom de onderkant van een bestaand rokje meten. En dan de vrijheid nemen om deze wijder of smaller te maken. In mijn geval werd de lengte 125 cm (+ plus 1 cm naadwaarde aan beide kanten  = 127 cm). De hoogte werd 30 cm. Voor de tunnel met het elastiek (1,5 cm dik) rekende ik 4 cm (dubbel geslagen hou je 2 cm over) + 2 cm zoom (dubbel geslagen hou je 1 cm over). In totaal 36 cm.

Het resultaat!

De maxirok die korter is geworden (alleen een zoom gemaakt aan de onderkant), een haarband van een restje stof en het kleine rokje.

PS: Dit was mijn manier om het rokje te maken. Het kan waarschijnlijk makkelijker of mooier. Ik ben tevreden over het eindresultaat en mijn dochter ook. En daar gaat het tenslotte om!

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (36) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *