De bieb als schatkamer

Laatst viel de rekening voor de bibliotheek op de mat. Ik stopte de acceptgiro ongeopend in het laatje waar de administratie wordt bewaard. Betalen komt later wel. Zulke rekeningen zijn vaak bij ons een sluitpost. Met name rekeningen die jaarlijks terugkomen, zoals het abonnement op de bieb.

Toch kom ik er graag. Iedere woensdagmiddag zijn we er te vinden tussen 14:30 en 15:30 uur. Met twee van de drie meiden zit ik op een roze bank, tijdens de piano- en gitaarles van de tweeling. We zitten tegenover de kookboeken en spirituele boeken.
Iedere keer zit ik daar met een kookboek op schoot. Ik neem het kookboek niet eens mee, maar fotografeer het recept wat me bevalt. Kinderkookboeken stempel ik wel af, zodat de kinderen recepten kunnen uitzoeken voor chefkok van de week.

Om een krant te kunnen lezen hoef je natuurlijk geen abonnement te hebben. Eigenlijk ook niet voor kookboeken waarvan je één of twee pagina’s fotografeert. Maar het voelt wel een beetje illegaal als ik geen pas zou hebben van de bieb. Alsof je een tijdschrift van voor naar achter leest in een boekenwinkel en dan het tijdschrift weer teruglegt.

Wat betreft een krant lezen: vaak scan ik eerst vluchtig de bijlagen van verschillende kranten en met name de columns. Artikelen van ongeveer 400 woorden lezen gaat nog net in een half uur. Al word ik voortdurend onderbroken door een kleuter die naast me leert lezen.

Achter de kookboeken staan de moestuinboeken. Die gaan altijd mee naar huis, hoe dik ze ook zijn. Ze blijven meestal drie weken in mijn bezit. Ik gebruik ze als naslagwerk en met name zoek ik specifieke informatie over mijn eigen verbouwde groente en fruit. De collectie is jammer genoeg niet groot in de bieb. Op dit moment zijn ze ook erg in trek bij andere mensen. Gelukkig kun je wel redelijk nieuwe boeken reserveren uit andere bibliotheken buiten de provincie. En als het boek je bevalt, kun je er voor kiezen om deze aan te schaffen. Zo voorkom je miskopen, naar mijn idee.

Dit boek heb ik eerst geleend en daarna kreeg ik het boek als verrassing van mijn man!

Op woensdagmiddag kom ik er meestal niet aan toe om ook wat romans uit te zoeken. Als ik er zin en tijd voor heb, doe ik dat op zaterdag. Daar trek ik gerust twee uur voor uit. Daar hoort ongestoord een tijdschrift lezen dus ook bij.
De laatste keer dat ik voor mezelf wél extra boeken en tijdschriften had uitgezocht op woensdagmiddag, lag ik languit op de vloer, op weg naar beneden (de bieb is op de tweede verdieping). Ik had de laatste tree van de trap gemist met een tas vol boeken. Mama, moet ik 112 bellen? Dat was gelukkig niet nodig, maar de volgende keer stel ik mijn leenactie uit tot een zaterdag.

Oja, de rekening! Bijna vergeten. Ik besloot om maar te betalen, want ik had geen zin om geweigerd te worden in de bieb. Ook al hielden we daardoor een stukje maand over…

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (36) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *