Komkommertijd

De vakantietijd is begonnen voor het grootste gedeelte van het land. Het midden moet nog eventjes wachten, maar hier in het noordelijke gedeelte hebben we al bijna een week vakantie, joehoe! (Nog) niet iedereen is het land uit, dus hoor je overal scharrelende geluiden van kinderen op straat. Dat zal over een paar weken wel anders zijn – zoals ieder jaar – en zijn de meeste buren vertrokken. Stilte alom. Weinig mensen, weinig nieuws. Komkommertijd.

Maar de moestuin draait door. Die neemt geen vakantie, maar produceert en groeit. En het is serieus komkommertijd, hét moment om komkommers te oogsten. Waarschijnlijk komt het woord daar ook vandaan. In Engeland is het woord voor het eerst opgetekend in 1700, waar kleermakers de term cucumber-time gebruikten. Taylers Holiday, when they have leave to Play, and Cucumbers are in Season. De adel verliet in de zomer de stad, waardoor de kleermakers niks meer te doen hadden en zo weinig verdienden dat ze alleen nog maar geld hadden om komkommers te kopen. Zo gaat het verhaal tenminste.

Bij ons is het het omgekeerde het geval. Veel groente is klaar om geoogst te worden: bietjes, broccoli, komkommer, courgette, bloemkool, bonen, bonen, bonen, wortels en uien. En nog meer bonen. We hebben dit jaar echt veel bonen. Iedere dag kunnen we – als we willen – een halve kilo plukken. Maar dat doen we dan ook weer niet en laten ze hangen tot de volgende pluk.

Alhoewel het komkommertijd is, gaan de komkommers hier nog niet zo rap. Ik heb twee planten in de moestuin staan, waar ik per ongeluk eentje heb gebroken. Desalniettemin hing er toch een komkommer aan. In de achtertuin staan drie komkommerplanten, maar hebben tot nu toe nog niks geproduceerd wat etenswaardig is.

De enige komkommer die nu in onze achtertuin groeit.

Geoogste komkommer uit de moestuin, van de plant die gebroken is.

De komkommers die we oogsten, lijken niet op de komkommers die je in de winkel kunt vinden: lang, dun en glad. Dat zijn komkommers die in kassen worden gekweekt. Wij hebben buitenkomkommers en lijken op grote augurken, wat heel logisch is, omdat ze familie van elkaar zijn (Cucumis sativus). Ze voelen stekelig aan en smaken ook anders. Zoeter en aan de randen bitter. Je moet ervan houden. Onze kinderen geven nog altijd de voorkeur aan de supermarktkomkommers. Ik verwerk ze stiekem in salades of in de nasi. Dan lijkt het op courgette, wat in deze tijd ook in overvloed is.

De komende tijd gaan we rustig aan doen; vakantie vieren, komkommertjes op de ogen en genieten.

Fijne vakantie iedereen!

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (36) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *