Groente voorzaaien in februari

Februari is de maand om te starten met (voor)zaaien. Tenminste, met bepaalde groenten zoals tuinbonen, sla, prei en kapucijners. Voorzaaien doe je binnenshuis of buiten in een kas. Een kas hebben we niet, dus in eerste instantie staat alles binnen voor het raam. Voorzaaien betekent niets meer dan dat je zaadjes het startsein geeft om te gaan kiemen en groeien. Dat doen ze op het moment dat ze met warmte (grond) en vocht (water) in aanraking komen.

Ik gebruik potgrond om in voor te zaaien, niet in combinatie met zaai- en stekgrond. Mijn ervaring is dat alles prima opkomt. Misschien is dat mijn beginnersfout, want ik zie namelijk in filmpjes dat je dat beter wel kunt doen, zodat de plantjes in het begin niet gelijk veel voeding krijgen. We gaan het meemaken. Ik gebruik wc-rollen, melkpakken, eierdozen en allerlei plastic bakjes om in voor te zaaien.

De groente die ik als eerste heb voorgezaaid is prei. Daar ben ik stiekem eind januari al mee begonnen. Prei is een langzame groeier. Het duurt minstens drie maanden voordat je prei kunt uitplanten in de volle grond. De plantjes moeten namelijk potlooddik zijn.

Samen met de kinderen hebben we de prei gezaaid. De bakjes gevuld met potgrond. In elk bakje een paar zaadjes en afdekken met potgrond. En natuurlijk water geven, het liefst met een plantenspuit. De potjes hebben we op een plek voor het raam gezet. 

Op het zakje stond dat ik in maart moest beginnen en dan buiten zou moeten voorzaaien. Nu las ik op verschillende moestuinsites dat je ook binnenshuis kan voorzaaien, mits je de kleine plantjes zo snel mogelijk laat afharden. Afharden betekent dat  je zaailingen (de opgekweekte plantjes) laat wennen aan de wisselende buitentemperatuur, de wind, en het zonlicht wat direct op de plantjes gaat schijnen. Tussen februari en mei kan het ‘s nachts nog vriezen en daar zijn veel zaailingen heel gevoelig voor. Prei kan wel wat hebben.

De prei heb ik binnenshuis laten ontkiemen en op het moment dat ze opgekomen waren, zette ik ze op een zonnige dag voor het eerst buiten, op een beschutte plek. ‘s Avonds gingen ze weer mee naar binnen en na een week mochten ze ‘s nachts ook buiten blijven (nog steeds in hun potjes). Na vier weken heb ik de preiplantjes ieder in een eigen potje gezet. Mijn ervaring nu is, dat ik waarschijnlijk te vroeg begonnen ben. Ik vind het ielige plantjes na een maand. Maar misschien hoort het zo. Ik wacht het af. Ik heb in ieder geval twee weken later nog eens wat prei gezaaid en ik heb de bakjes nu in een onverwarmde slaapkamer gezet. Misschien doen ze het dan beter.

Links: de prei komt na een week al op. Rechts: na vier weken heb ik ze in een eigen potje gestopt, maar ik vind ze er nog heel klein uitzien. 

Tuinbonen en kapucijners zaaien stond niet in de planning, maar we hebben de ruimte, dus waarom niet? De tuinbonen heb ik voorgezaaid in wc-rolletjes. Zoals je in mijn vorige blog hebt kunnen zien, heb ik ook tuinbonen in de volle grond gezaaid. De reden dat ik voorzaai, is om te testen wat beter / sneller gaat. En als er bepaalde zaden niet kiemen of gaan rotten, heb ik nog plantjes achter de hand.

Links: de wc-rollen heb ik voor 3/4 gevuld met potgrond. Voor de stevigheid heb ik ze in een plastic bak gezet met een laag potgrond (10 cm). Daarna goed water geven! Midden: De tuinboon heb ik afgedekt met een laag potgrond. Rechts: na zes dagen zijn 8 van de 10 zaden gekiemd en na twee weken ziet de plant er zo uit.

De tuinbonen heb ik – nadat ze zijn opgekomen – overdag buiten gezet. ‘S nachts gingen ze nog mee naar binnen. Nu staan ze al een paar dagen buiten, ook met vorst. Ik dek ze verder niet af, tuinbonen kunnen wel tegen een beetje kou. Ik heb ze overgeplant naar ieder een eigen pot, want in de bak gingen de wortels aan elkaar zitten. Ze maken namelijk lange, grote wortels. De wc-rol laat ik zitten, die gaat straks mee de volle grond in.

De zaden van kapucijners heb ik ooit gekregen van mijn schoonvader. Het zijn de laatste paar zaden, die ik ook zowel binnenshuis voorzaai als in de volle grond. Om dezelfde reden als de tuinboon. De kapucijnerzaden heb ik in een melkpak voorgezaaid. Achteraf gezien vraag ik me af of dat wel een goed idee was. Van de 24 zaden zijn er nu 8 ontkiemd. Het kan zijn dat de kiemkracht van het zaad achteruit is gegaan. Ik heb de zaden al vrij lang.

Links: aan de onderkant van de melkpak (als je het pak horizontaal neerlegt) maak je een aantal gaten, om overtollig water weg te laten lopen. Midden: aan de bovenkant snijd je de melkpak open en vul je voor 75% met potgrond. Je legt het zaad erop, duwt het wat aan en dan vul je het verder aan met potgrond (tot 90%). Rechts: één plantje kon al overgepot worden. Je ziet duidelijk de sprietjes waar de kapucijnerplant straks mee gaat klimmen. 

Voor de kapucijners hebben we speciaal een rek gemaakt, zodat de plant kan gaan klimmen. Vorig jaar probeerden we de plant te leiden via een (bamboe)stok, maar dat lukte niet goed. Het was te fragiel.

Links: een groeirek om de kapucijners te ondersteunen. Rechts: foto van vorig jaar mei. Zoals je ziet had ik de planten langs een iel en te kort takje geleid. Uiteindelijk vielen ze om. Kapucijners maken trouwens wel hele mooie bloemen. 

Spinazie heb ik begin februari in de volle grond gezaaid, in één van onze nieuwe verhoogde bakken. Ruim een halve maand later zie ik de eerste blaadjes verschijnen. Waarschijnlijk heeft het mooie weer er iets me te maken, want het leek niks te worden.

Tot slot heb ik kropsla (Wonder der vier jaargetijden) voorgezaaid. Ook weer binnenshuis mee begonnen in een melkpak en op het moment van overplanten heb ik ze buiten gezet. Ik heb een kas nagebootst met een doorzichtige plastic bak. De potjes staan er los in en ‘s avonds doe ik er een deksel op, wel op een kier. In eerste instantie leken ze heel sprieterig en lang te worden, maar nu ze buiten staan, gaat het veel beter.

De kropsla die ik gezaaid heb, heeft een paarsrode gloed. Dat kun je aan de kiemblaadjes al zien. 

Natuurlijk heb ik nog meer gezaaid, namelijk bloemen en kruiden. Maar daarover schrijf ik in een volgende blog.

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (37) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.

Ik heb weer een nieuwe post. Ben benieuwd naar je reactie!