Rust, ritme en overzicht

Af en toe lees ik ervaringsverhalen (vaak succesverhalen) van mensen die ook de ziekte van Bechterew hebben. De successen worden bereikt door goede voeding (en wat dat precies is, is bij iedereen verschillend) en door beweging. Veel bewegen, maar geen extreme sporten. Zwemmen, fietsen, wandelen. Ook lees ik weleens andere verhalen. Over mensen die met een rollator lopen, of erger, in een rolstoel zitten, een heel scala aan medicijnen slikken en deze ziekte al hun hele leven hebben, vanaf hun jeugd.

Van die succesverhalen probeer ik natuurlijk wel wat mee te pikken. Ik ben in april begonnen met zetmeelarm te eten. Eerst heel streng door geen zetmeel te eten, daarna werd ik wat losser, iets slordiger.
Ook begon ik met sporten, in de fitnessschool. Eerst een half uurtje op de crosstrainer en dan een INTENS workout (High Intensity Interval Training), waar je in groepsverband je lichaam traint op uithoudingsvermogen, kracht en balans. Voor nu heb ik een pauze ingelast. In het begin kreeg ik er heel veel energie van in combinatie met het zetmeelarme dieet. Ik merkte langzaamaan dat het me meer pijn en moeite kostte, dan dat het me wat opleverde. Ik vind het nog steeds leuk, maar ik heb ervoor gekozen om te stoppen voor een half jaar en in april de draad weer op te pakken.

Door gezonde voeding en beweging kun je heel veel bereiken. Ik heb het zelf ervaren. Toch kan ik niet voorkomen dat er eens in de zoveel tijd een ontsteking de kop opsteekt. Zoals een oogontsteking, ontstekingen aan mijn SI-gewricht of een ontsteking aan het borstbeen (syndroom van Tietze), die ik op dit moment heb.

Stress is de grote aanjager van ontstekingen en daarom werkt er voor mij nog een element naast goede voeding en beweging, namelijk rust (en ritme en overzicht)Het zorgt ervoor dat ik mijn energie in de juiste dingen stop. Het zorgt ervoor dat ik mijn lichaam niet overbelast en niet oververmoeid raak. 

Dit zijn de dingen die ik doe om stress te voorkomen:

Rust nemen

  • Ik moet altijd genoeg slapen. Ik heb 8 á 9 uur per nacht slaap nodig. Ik ga rond 22:00 uur (of vaker nog wel eerder) naar bed en word vanzelf of door een roepend stemmetje uit de slaapkamer naast ons, wakker.
  • Ieder dag rustig de dag beginnen. Langzaam wakker worden, geen gezeur aan mijn hoofd. Ik doe wat rek- en strekoefeningen in bed (vanwege ochtendstijfheid, reumadingetje) en vervolgens rol ik uit bed. Soms mag ik langer blijven liggen en krijg ik een ontbijt op bed van één van de kinderen. Heerlijk! En zodra ze na het ontbijt boven komen om zich aan te kleden, ben ik er helemaal klaar voor.
  • Stilte opzoeken. Alleen in het weekend beneden de ochtend beginnen. Kaarsje aan, kopje thee erbij. Ik staar in het licht, overdenk het één en ander, schrijf wat op. Boven is het nog stil. Ik dek de tafel in stilte, ruim de vaatwasser uit en drink nog een kopje thee.
  • Pauze nemen tussen activiteiten door of binnen een activiteit zelf. Als ik ergens mee bezig ben, kan ik dat niet in één keer doen of afmaken. Alles gaat in fases; schoonmaken, koken, bewegen, schrijven. Alles waar ik mijn lichaam voor nodig heb.

 

Ritme en overzicht

  • Ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Daarom houd ik van een bepaald ritme in de week. Ik weet op welke dagen ik moet schoonmaken en wat ik moet schoonmaken, hoe laat ik de kinderen naar school breng en hoe laat ik ze moet halen.
  • Ritme zorgt ervoor dat ik in balans ben. Als ik kan vertrouwen op een bepaald ritme, dan ontstaat er rust in mijn lichaam en hoofd. Het ritme mag best wel doorbroken worden, want spontane uitjes en verjaardagen geven me nog steeds veel energie. Ook al kost het me wat, dan denk ik eraan terug en ben ik blij dat ik toch naar het uitje / verjaardag ben geweest.
  • Ik hou van plannen. Een kinderfeestje wordt lang van tevoren gepland en de werkzaamheden daarvoor, uitgesmeerd over weken. Wat we gaan eten in een week wordt gepland. Ik maak aan het begin van de week een weekmenu en meestal houd ik me daar ook strak aan. Nu zul je misschien denken: Gerda, doe niet zo moeilijk! Het is maar een [ … vul maar in]. Alleen werkt het bij mij niet zo. Stress wakkert pijn aan en dat vermijd ik het liefst.
  • Het liefst houd ik alles bij in een (digitale) agenda of ik maak lijstjes. Ik probeer niks in mijn hoofd op te slaan, zelfs de kleinste dingetjes worden genoteerd. Soms denk ik dat ik het kan onthouden, en herhaal ik het voor mezelf een aantal keren: ‘je moet dit nog doen!’ Maar dan vergeet ik het toch en voel ik onrust. Zo was ik de vragenlijst van de GGD vergeten in te vullen voor mijn jongste, dus kreeg ze geen gehoortest en ogentest. Beetje flauw. Maar ja, niet ergens opgeschreven.

 

Naast bovenstaande punten moet ik proberen los te laten en verantwoordelijkheden aan andere mensen overlaten. Gerust zijn dat het dan ook goed komt, ook zonder lijstjes, planningen en overzichten.

Fijne feestdagen alvast!

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (36) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *