‘Het is moeilijk als je iets moet doen, wat je normaal niet doet.’

Een uitspraak van mijn jongste dochter. En ze slaat de spijker op zijn kop.

Handen wassen, als je dat normaal gesproken nooit doet na een toiletbezoek. Met name bij de kinderen zie ik regelmatig dat ze dit overslaan. Ook hoor ik vriendjes van mijn jongste vaak zeggen: maar ik heb mijn billen niet afgeveegd, dus dan hoef ik toch ook niet mijn handen te wassen? Wat een logica! Mijn kinderen durven inmiddels andere kinderen erop aan te spreken als ze hun handen niet wassen, proesten en hoesten in de open lucht of in hun neus peuteren. Eigenlijk moeten de kinderen nu ook hun handen wassen als het Coronavirus er niet meer is, toch? Ja, meisje. Het virus heeft niet alleen maar nadelen.

Drie weken niet naar school, terwijl je juist zo gehecht bent aan je ritme. Dat leverde bij ons thuis al een aantal huil- en driftbuien op. Ook veel vragen: Gaan we nu ook niet naar muziekles? En zwemles dan? Maar ik heb een boekbespreking donderdag en woensdag ook een toets!
Gelukkig zijn ze creatief. Ze hoeven niet van de juf of meester te horen dat ze veel moeten lezen. Dat doen ze al. De jongste is al begonnen met de boeken van de oudsten. Ze maken hun eigen werkboekjes. Ze hebben een lijst opgehangen wat ze graag willen doen in deze ‘vrije’ tijd.

We gaan in ieder geval een keer koekjes bakken, gaan de oudsten hun onderwerp verzinnen voor hun spreekbeurt (Spanje!) en voorbereiden, veel buiten zijn, rolschaatsen, Donald ducks lezen en natekenen, schrijven, schatzoeken, spelletjes doen (Uno, Carcassonne, regenwormen).
En oké, we gaan schooltje spelen. Ze vragen er zelf om. Ze noemen me al de ‘invaljuf’ en een invaljuf doet altijd alles anders. Op die manier accepteren ze de situatie zoals die is.

Één van mijn oudste dochters is deze week benoemd tot ‘grasvrouw van de week’. Ze mag iedere middag het gras natspuiten met de tuinslang. Het grasveld is net weer ingezaaid, dus van grootste belang dat het gras vochtig blijft.

Filmavond op vrijdag blijft gewoon doorgaan. We maken popcorn en drinken daar een glaasje limonade bij. De kinderen kiezen van tevoren een film uit. Steeds vaker kiezen ze voor een nostalgische film uit onze kindertijd: Free Willy, Herbie, the Lion King, Annie, The sound of Music.

Thuis werken, ook best lastig, als iedereen thuis is en om je heen drentelt. Wij hebben het geluk met twee verdiepingen en een tuin. Ik kan me voorstellen dat je in een appartement iets minder ruimte hebt om te werken.
We hebben de slaapkamer van de oudsten omgetoverd tot werkkamer voor de man. Waarschijnlijk wordt het afgewisseld met aan de eettafel werken. In afwachting of er veel gebeld en overlegd moet worden.

Niet meer zomaar bij iemand op bezoek gaan, heel vreemd om daarmee te stoppen als je dat zo gewend bent! Naar opa en oma gaan, koffiedrinken met de buurvrouw, spelen met het buurmeisje. Juist in deze tijd is het belangrijk om je zoveel mogelijk te onthouden van sociale contacten. Om jezelf te beschermen, maar ook de kwetsbare mensen.

We weten niet hoe de situatie de komende tijd zal zijn. Hoe lang we thuis moeten werken / zitten, hoe lang we niet meer naar school kunnen. Maar één ding weet ik wel: handen wassen na een toiletbezoek, ook als je je billen niet hebt afgeveegd. Gewoon DOEN!

Leuk dat je meeleest! Ik ben de zeer gewone vrouw achter deze site. Mijn naam is Gerda (37) en ik schrijf over mijn alledaagse leven: ons gezin, feestjes en traktaties, duurzaam en groen leven, ontwerpen en moestuinieren. Maar ook over de ziekte van Bechterew.

Ik heb weer een nieuwe post. Ben benieuwd naar je reactie!